the-post

فیلم The Post؛ جدال برای صیانت از آزادی بیان

فیلم The Post را با این ذهنیت که در مورد ماجرای WATERGATE ساخته شده به تماشا نشستم و آنقدر که از تماشای فیلم Spotlight لذت برده بودم، انتظارم از این فیلم هم بشدت بالا بود. با سکانس اول فیلم که بازسازی جنگ ویتنام بود می‌شد حدس زد روند فیلم مربوط به WATERGATE نخواهد بود. فیلم در تمجید از دو ارزش اجتماعی « رهبری زنان» و « آزادی بیان» و مسیر سختی که جامعه مدنی در این راه طی کرده ساخته شده و بیننده را به تامل در مورد راهی که در این مسیر در پیش رو است دعوت می‌کند.

دیالوگ‌های قوی و بسیار تاثیرگذار، در کنار روند پرهیجان فیلم – درست شبیه SPOTLIGHT – تمام توقعی که در یک تماشاچی با خواندن نامهای اسپیلبرگ، استریپ و هنکس روی یک پوستر ایجاد می‌شود را ارضا می‌کند و این مژده را می‌دهد که در سالهای پیش رو سینماگران بیشتری به سراغ ساخت فیلم با سوژه روزنامه‌نگاری تحقیقی بروند.

دوگانه‌هایی نظیر «مرز آزادی بیان و نقض قانون»، «آزادی بیان و به خطر انداختن کسب و کار»، «آزادی بیان و تخریب روابط حسنه با هیات حاکمه» خمیرمایه اصلی هیجان و فراز و فرودهای فیلم هستند و در کنار اینها مداما زنی که از سر نبود وارث ذکور، سالها همچون عروسک خیمه‌شب‌بازی بر مسند یک بنگاه بزرگ تکیه زده است و هیات‌مدیره تماما مرد شرکت او را می‌گردانند با چالشی برای قد کشیدن و مستقل شدن و کسب قدرت رهبری تلاش می‌کند. روابط در هم تنیده صاحبان موسسه واشنگتن پست با رهبران سیاسی و هیات حاکمه نیز بخش دیگری از چالش آنها برای حفاظت از آزادی بیان است.

مطابق اطلاعات مندرج در سایت IMDB، این فیلم با بودجه ۵۰ میلیون دلاری ساخته شده و فروش جهانی ۱۸۰ میلیون دلاری داشته است.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *